Seizoensfeest
Tanabata, het sterrenfeest, viert twee geliefden die elkaar één keer per jaar ontmoeten aan weerszijden van de Melkweg. Mensen schrijven hun wensen op papier en hangen ze aan bamboe.
Foto: waa towaw / Unsplash
7 juli (7 augustus in sommige regio's)
Thuis, op scholen, in winkelstraten en bij schrijnen in heel Japan, met grote festivals in Sendai en Hiratsuka.
Wensen op papieren strookjes schrijven, ze aan bamboe binden, papieren versieringen maken en door feeststraten slenteren.
Tanzaku: de papieren strookjes waarop wensen worden geschreven
Tanabata is ontstaan uit een Chinese legende over twee sterren: Orihime, een weefster, voorgesteld door Wega, en Hikoboshi, een koeherder, voorgesteld door Altair. Door hun liefde verwaarloosden ze hun werk, dus werden ze gescheiden door de Melkweg, in het Japans Amanogawa, de rivier van de hemel, en mochten ze elkaar maar één keer per jaar zien: op de zevende avond van de zevende maand. Het verhaal bereikte Japan meer dan duizend jaar geleden en vermengde zich met hofgebruiken waarbij werd gebeden om vaardigheid in weven, poëzie en de kunsten, en met lokale zomertradities.
Veel mensen schrijven wensen op tanzaku, smalle strookjes gekleurd papier, en binden die aan bamboetakken, thuis, op school, in winkelstraten en bij schrijnen. Op de meeste plekken wordt op 7 juli gevierd, maar sommige regio's kiezen een datum die dichter bij de oude maankalender ligt en vieren in augustus. Het Tanabatafestival van Sendai, begin augustus, is beroemd om zijn enorme, kleurrijke papieren slingers, terwijl Hiratsuka, ten zuidwesten van Tokio, in juli een groot festival houdt. Juli valt in een groot deel van Japan in het regenseizoen, dus de sterren zijn vaak niet te zien, en sommigen zeggen dat regen betekent dat het paar elkaar dat jaar niet kon ontmoeten. In sommige streken werden de versieringen na afloop traditioneel op rivieren meegegeven, een gebruik dat om milieuredenen grotendeels is veranderd.
Gekoelde sōmen, dunne tarwenoedels, zijn een traditioneel Tanabata-gerecht, soms in verband gebracht met de draden van de weefster of de stromende rivier van sterren. De versieringen hebben elk hun eigen betekenis: papieren kraanvogels voor een lang leven, papieren netten voor een goede oogst of vangst, en kleine papieren kimono's voor vaardigheid in naaien. Het zachte liedje Tanabata-sama wordt op veel scholen geleerd. Bovenal geldt de bamboe, hoog en snelgroeiend, als drager van wensen naar boven.
Drie manieren om samen het sterrenfeest te vieren:
Binnenkort in de App Store.
Ben je tijdens Tanabata op bezoek, dan mag je meestal een wens toevoegen aan openbare bamboedecoraties in stations, winkels of feeststraten; zoek naar een tafeltje met papier en pennen. Schrijf iets vriendelijks, want iedereen kan de wensen lezen. Loop op drukke festivals zoals dat van Sendai mee met de stroom mensen. De versieringen worden gemaakt door lokale scholen, winkels en buurtgroepen, dus bewonder ze zonder eraan te trekken of ze aan te raken.
Tanabata was oorspronkelijk aan de maankalender gekoppeld. Nadat Japan in 1873 de gregoriaanse kalender invoerde, hielden veel plaatsen 7 juli aan, terwijl andere, waaronder Sendai, het feest naar augustus verplaatsten om dichter bij het traditionele seizoen te blijven.
Alles waar ze op hopen: een goede gezondheid, slagen voor examens, een nieuwe vaardigheid of geluk voor hun familie. Wensen zijn meestal kort en worden in één regel van boven naar beneden op het strookje geschreven.
Nee. Tanabata is in Japan geen nationale feestdag, dus scholen en kantoren blijven open. Grote festivals trekken wel veel bezoekers, en lokale hotels kunnen ruim van tevoren vol zitten.
