Boeddhistisch gebruik
Tijdens Obon verwelkomen families in heel Japan de geesten van hun voorouders thuis met lantaarns, offergaven en grafbezoek, en nemen ze daarna afscheid met vuur, licht en dans.
Foto: Rosino / Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0
Half augustus in de meeste regio's (half juli in delen van Tokio)
Thuis, bij familiegraven en tempels in heel Japan, met gemeenschapsdansen in buurten, parken en op pleinen.
Naar huis reizen, graven schoonmaken en bezoeken, welkomst- en afscheidsvuren aansteken, offeren en meedoen met bon odori.
Bon odori: de Bon-dans, open voor iedereen in de kring
Obon, ook wel Bon of Urabon genoemd, is een boeddhistisch gebruik waarbij families de geesten van hun voorouders een paar dagen thuis verwelkomen. De naam is verbonden met de Ullambana-soetra, die vertelt over een leerling van de Boeddha, in Japan bekend als Mokuren, die offergaven bracht om het lijden van zijn overleden moeder te verlichten. In Japan vermengde dit verhaal zich met oudere gebruiken om in de zomer de doden te eren, en Obon werd een van de belangrijkste familiemomenten van het jaar.
Obon werd traditioneel gehouden rond de vijftiende dag van de zevende maanmaand. Tegenwoordig vieren de meeste regio's het half augustus, meestal van ongeveer 13 tot 16 augustus, terwijl delen van Tokio en enkele andere gebieden half juli aanhouden, en delen van Okinawa de maankalender volgen. Veel mensen keren terug naar hun ouderlijk huis, waardoor treinen, wegen en vluchten erg druk worden. Families maken graven schoon en bezoeken ze, zetten offergaven bij het huisaltaar en steken kleine welkomstvuurtjes, mukaebi, en afscheidsvuurtjes, okuribi, aan. Sommige gemeenschappen laten lantaarns drijven op rivieren of de zee, en Kyoto sluit Obon af met grote vuren op de omliggende bergen. De gebruiken verschillen per regio, boeddhistische school en familie, en de eerste Obon na een overlijden wordt vaak met extra zorg gevierd.
Het vrolijkste onderdeel is bon odori, een kringdans rond een verhoogd podium op trommels en volksliedjes, vaak op lokale zomerfeesten. Elke regio heeft eigen liedjes en passen, en de Awa Odori van Tokushima en de Eisā van Okinawa zijn bijzonder bekend. In veel huizen krijgen komkommers en aubergines pootjes van stokjes en worden ze shōryō-uma: een snel paard om de voorouders naar huis te brengen en een trage koe om ze rustig weer weg te dragen. Offergaven bestaan vaak uit seizoensfruit, groenten, zoetigheden en de lievelingskost van de voorouders, terwijl papieren lantaarns de weg verlichten.
Obon is een tijd van herinnering, dus deze ideeën draaien om familieherinneringen:
Binnenkort in de App Store.
Bij bon odori op zomerfeesten zijn bezoekers meestal welkom: kijk één ronde mee, sluit dan aan in de buitenste kring en volg de dansers voor je. Lichte katoenen yukata zijn gebruikelijk en prima voor gasten. Bedenk dat Obon voor sommige families ook een tijd van rouw is, dus wees stil en respectvol bij graven en huisaltaren. Veel bedrijven werken half augustus op een lager pitje, dus plan dan liever geen belangrijke afspraken met Japanse collega's.
Obon is geen officiële nationale feestdag, maar veel bedrijven sluiten half augustus een paar dagen en veel mensen nemen vrij. Treinen, snelwegen en vakantiebestemmingen zijn in deze periode erg druk.
Nadat Japan in 1873 de gregoriaanse kalender invoerde, hielden sommige gebieden, waaronder delen van Tokio, de zevende maand aan en verplaatsten Obon naar juli. Het grootste deel van het land koos voor half augustus, ongeveer een maand later, dichter bij het traditionele seizoen.
Ja. Bon odori is een gemeenschapsdans en nieuwkomers zijn meestal welkom. De passen worden vaak herhaald, dus je leert ze gewoon door te kijken en de mensen voor je te volgen.
