May Day in Engeland

Oorsprong en betekenis

May Day, op 1 mei, markeert al lang de komst van de lente. Bij de gebruiken horen het verzamelen van groene takken en wilde bloemen om gebouwen te versieren, bringing in the May genoemd, het kronen van een meikoningin en dansen rond een meiboom. In Engeland draaien de traditionele vieringen om de meikoningin en de meiboom, waar dansers vaak met linten omheen draaien, en morrisdansen hoort er vaak bij. De vroegste vermeldingen van meiboomfeesten dateren uit de 14e eeuw, en in de 15e eeuw was de traditie in het zuiden van Groot-Brittannië stevig verankerd. In 1515 reden koning Hendrik VIII en Catharina van Aragon vanuit Greenwich Palace uit voor een “Maying”, met een ontbijt in het bos, een optocht en dans. May Day werd halverwege de 17e eeuw door puriteinse parlementen verboden, maar in 1660 in ere hersteld.

Hoe het nu wordt gevierd

Veel steden en dorpen houden hun May Day-tradities levend, sommige met vermeldingen die meer dan een eeuw teruggaan, zoals Ickwell in Bedfordshire en Knutsford in Cheshire. In Oxford is het een eeuwenoude traditie om op May Morning om 6 uur ’s ochtends onder de Great Tower van Magdalen College samen te komen om het koor van het college te horen zingen. In Padstow in Cornwall danst de ’Obby ’Oss, een paardenfiguur, door straten die met lentegroen zijn versierd, begeleid door accordeonspelers en volgelingen in het wit met rode of blauwe sjerpen, en duizenden mensen komen kijken. Op sommige plekken trekt Jack in the Green, een volksfiguur bedekt met groen, met muzikanten door de straten. Engeland heeft ook een early May bank holiday op de eerste maandag van mei, waarop sommige lokale vieringen plaatsvinden, zoals het Flower Boat Ritual in de dorpen Kingsand en Cawsand in Cornwall. Gebruiken verschillen van plaats tot plaats, en veel gemeenschappen hebben hun vieringen nieuw leven ingeblazen.